Psychoterapia Indywidualna

W psychoterapii leczy nie tylko rozmowa, ale także szczególna relacja, jaką klient/pacjent i terapeuta budują ze sobą. Różni się ona od naszych relacji z innymi ludźmi i jest tak skonstruowana, żeby mogły być w niej realizowane cele terapeutyczne. Relacja terapeutyczna ma charakter asymetryczny – terapeuta z reguły wiele wie o pacjencie, natomiast pacjent bardzo niewiele wie o terapeucie. Terapia koncentruje się na problemach pacjenta, podczas gdy w rzeczywistych relacjach między ludźmi obowiązuje zwykle wzajemność. Poza tym relacja terapeuta – klient jest określona kontraktem i nie może poza ten kontrakt wyjść także z powodów etycznych: terapeuta nie wybierze się na kawę ze swoim pacjentem ani nie będzie z nim utrzymywać prywatnych kontaktów. Taka bariera w kontakcie służy stworzeniu optymalnych warunków do pracy i jest konieczna, aby cel terapii został osiągnięty.

Psychoterapeuta, korzystając ze swojego doświadczenia i umiejętności, pomaga osobie zrozumieć lepiej, najpełniej jak to możliwe, Jego świat wewnętrzny, związki pomiędzy życiem psychicznym a tym co dzieje się w Jego życiu bieżącym. Dzięki takiej wiedzy, zrozumieniu i czasami przeżyciu (przepracowaniu) „niezałatwionych spraw” i konfliktów, Pacjent może lepiej radzić sobie zarówno z tym, co dzieje się w psychice, jak i z rzeczywistością. W psychoterapii indywidualnej podkreśla się, że sam psychoterapeuta jest narzędziem pracy, a możliwość wyleczenia wynika z relacji terapeutycznej, a więc swoistej więzi, jaka powstaje między terapeutą a klientem/pacjentem podczas systematycznych spotkań.