Trudnośći w terapii par i małżeństw

Terapia pary małżeńskiej z jednym lub z dwojgiem terapeutów jest wskazana przede wszystkim dla takich osób, które przeżywają ostry kryzys związany z etapem rozwoju rodziny (np. urodzenie dziecka, ślubu dziecka itp.) i są w równym stopniu zaangażowani w rozwiązywanie problemu.

Zdarza się również, że wielu klientów pomimo wstępnych deklaracji unika terapii par. Czasami opierają się, ponieważ nie mają motywacji, albo dlatego, że boją się nieprzyjemnych rzeczy, które ich partner mógłby o nich powiedzieć. Często opierają się, bo chcą uniknąć przykrej konfrontacji z rozczarowaniem partnera ich związkiem.

Istnieje też pewne niebezpieczeństwo związane z pracą nad relacjami partnerskimi czy małżeńskimi. Jakkolwiek deklarowanym celem terapii może być poprawa i utrzymanie relacji, to wraz z pogłębieniem własnej świadomości i pełniejszym wyrażaniem własnych potrzeb partnerów może dojść do konfrontacji ujawniającej taką wzajemną sprzeczność potrzeb obu partnerów, która utrudnia dalsze trwanie w związku lub czyni go wręcz niemożliwym. Partnerzy podejmujący pracę nad swoim związkiem powinni być świadomi istnienia takiego zagrożenia. Dotyczy to szczególnie tych sytuacji, gdy problemy pary trwają bardzo długo, a ich relacja jest w stanie rozpadu czy w fazie destrukcyjnych konfliktów.

Zaleca się również, aby małżonkowie nie używali terapii dla celów manipulacyjnych, nie mieli indywidualnych sekretów niemożliwych do ujawnienia współmałżonkowi/partnerowi.